Infectados

by Deathwalking

/
  • Streaming + Download

    Includes unlimited streaming via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.

      €4 EUR  or more

     

1.
04:27
2.
07:16
3.
03:16
4.
03:31
5.
03:02
6.
02:45
7.
8.
08:16
9.
04:49

credits

released March 7, 2013

tags

license

all rights reserved

about

Deathwalking Galicia, Spain

Doom / Death Metal band from Galicia

contact / help

Contact Deathwalking

Streaming and
Download help

Track Name: Cae
Cae, cae
ó negro abismo que surxe do teu ser.

O eterno fluxo, podrecendo,
esgota o aire e queima por dentro.
Morde a túa mente,
o ego que crece,
o negro abismo,espiral descendente.

Cae, cae...

Parece enfermizo o gancho letal,
que afoga a túa mente a través dun cristal
o espello que fala e parece gañar,
o teu presente , xa ten un final.

Cae.....

O líquido infernal,
que engana a percepción,
non parece compender,
que todo é unha ilusión.

Cae...

Ó negro abismo.... déixate caer.
Track Name: Skully
Abriuse paso a través da terra,
e viu a noite envolta en néboa.

Skully está infectada...
xa foi transformada.

Porque Skully morta está
e no hai forma de voltar.
Skully é un zombie, e qué máis da.
Esta leda, sobrevivirá.

Skully está infectada...
xa foi transformada.
Uniráse os nosos,
o exército dos mortos.

Skully está infectada...
xa foi transformada.
Uniráse os nosos,
o exército dos mortos.

Skully está infectada
e a súa fame xa non terá fin.
Persíguete unha putrefacta,
xa non tes onde fuxir.

O virus inmortal...
Déixate atrapar....

Skully está infectada...
xa foi transformada.
Skully está infectada
e a súa fame xa non terá fin.
Persíguete unha putrefacta,
xa non tes onde fuxir.
Track Name: Atrapareite
Xa non me importa onde estés, alcanzareite...
O tempo xoga o meu favor, atrapareite...

Di que podes ofrecer a cambio da túa pel,
algo tes que inventar, é a túa vida.
Non creas que vas fuxir, pronto comprobarás,
cómo se xoga aquí, no meu fogar.

Ve-la noite eterna,
agarda o voso encontro,
despídete da vida,
comeza o noso tempo.

Xa non me importa onde estés, alcanzareite...
O tempo xoga o meu favor, atrapareite...

Di que podes ofrecer a cambio da túa pel,
algo tes que inventar, é a túa vida.
Non creas que vas fuxir, pronto comprobarás,
cómo se xoga aquí, no meu fogar.
Track Name: Esquecer
É tempo de esquecer quen son,
vota-la vista atrás.
Perdín o que gañei... é vacío o que gañei...

Por qué perder, deixar atrás todo meu ser.
Quero marchar, máis aló de onde as palabras caen.

Quero perderme na eternidade atemporal...
Vivir sen temor da escuridade, por sempre.

Perder, sufrir, nada ten sentido para mín.
Borrar, esquecer... xa non hai nada que poida facer.

Nas batallas que se libran no meu interior só poden quedar perdedores,
como roedores que se ensañan cos restos do que xace morto.
Pero sóamente son un máis, e ela avanza e destrúeo todo o seu paso.
Da igual onde mire, da igual que peche os ollos e intente ignorala;
o alento da súa presencia invádeo todo,
consumindo o osíxeno con palabras de lume que só deixan cinzas o seu paso.
Só desexo que me libere da súa presa,
pero ela adorméceme e súmeme de novo no vacío que está...
Track Name: Regresión
A enfermedade pode máis ca min...
pode máis ca min...
máis ca min...
Track Name: No bosque
Alimenta á Madre Terra,
soterrando os seus cadáveres.
Despóis de tanto sacrificio,
aínda quedan moitos deles.
Somos demasiados,
sobre este planeta,
non quedan humanos,
dignos desta terra.

Na escuridade...
Na escuridade... do bosque...

Extinción universal,
non existe volta atrás.
Extinción universal,
o voso inferno está a chegar.
Extinción universal...
Extinción universal...

Na escuridade...
Na escuridade...

Extinción universal,
o bosque garda o teu segredo,
extinción universal,
o vovo inferno xa está preto...
Extinción universal...
Extinción universal...
Track Name: Sen retorno
Nestas horas de penumbra,
a demencia resurxirá,
encadeado a esta existencia
soportando un día máis.

Entre estas catro paredes
como un condenado máis,
partinme a a gorxa suplicando
que chegase o meu final.

Xa non hai marcha a trás,
o meu pasado morto está,
e cargo co seu cadáver...
xa comeza a acheirar.

O inferno está a só un paso máis.

A ilusión dun cambio a tempo
que me levase a imaxinar,
a oscuridade desta celda,
nunca me poido salvar.

A sombra desta sociedade
proonto deixarei a trás,
un suspiro, un lamento,
e por fin o meu final.

Xa non hai marcha atrás,
e só penso en liberar
a miña alma deste corpo,
e regresar o meu fogar.

O inferno está, a só un paso máis.

O mundo, podrido, extinto parece,
olvido un momento, recordo o eterno.
Sangue que flúe e marca o meu tempo,
escarcha quebrada, frío no peito.
O teito que cubre o meu lamento,
palabras baleiras que fuxen co vento....